Gelezen 2015/12

Dankzij mijn behulpzame helpdesk (merci B) en de echt wel eenvoudige bediening van zo’n Kindle, stonden er al snel enkele boeken klaar om te lezen. Tot nu toe waren het boeken waar ik nogal enthousiast over ben. Enthousiast genoeg om er een blogreeksje over te starten. Maar (tweede grootste understatement van het jaar) ik ben onvoorstelbaar slecht in het volhouden van net opgestarte projectjes. En (jackpot understatement van het jaar) ik ben een uitsteller. Dus als je over een half jaar het bericht ‘gelezen 2016/01′ voorgeschoteld krijgt, that’s me!

Genoeg intro, hier zijn ze:

Ik begon er nog twijfelend aan. Ik was er zelfs bijna niet aan begonnen omdat het ging over ‘één man op Mars’. Ik bedoel, hoe kan dat een boek lang boeiend genoeg blijven om te lezen? Aha, daar komt dat extra voordeel van zo’n Kindle “extra duwtje in de rug om door te lezen” wel goed van pas!

Ik ben nog niet zo’n vlotte Engelse lezer. Dus sommige technische beschrijvingen zijn aan mij voorbij gegaan. Maar dat geeft niet. Het boek is zo eenvoudig geschreven (ok, dat is dan weer het voordeel van maar één man op Mars en niet een hele kolonie) dat ik makkelijk kon volgen. En ik bleef volgen. Vlot geschreven, zoveel humor, plotwendingen overal, maffe uitvindingen en ja “spoiler” er komen nog andere personages aan bod ook.

Even dacht ik “echt wel maf dat er zoveel geld gaat naar één man op Mars terwijl je daarmee even vlot de honger de wereld uit kan helpen.” Maar die gedachte opzij gezet, was het een fijn boek om te lezen.

Toegegeven, Murphy heeft duidelijk een buitenverblijf op Mars. Wat mis kan gaan, tja, dat liep niet altijd goed. Maar ik geloofde het, bijna allemaal.

Dit was er eentje in de categorie ‘uitgelezen omdat de Kindle nog nieuw was en wie weet vind ik het over enkele pagina’s wel beter maar was het op papier ik had het al lang dicht geklapt’.

Kan aan het feit liggen dat ik met mijn 3-jarige kleuter toch nog altijd in de categorie “zwanger of pas bevallen” zit. En het boek dus eerder een afrader is. Ok nee, als je in die categorie zit, gewoon nog even laten liggen. Ik vond het gewoon niet zo ‘wow’ zoals andere lezers beweren. En die fameuze plotwending de laatste pagina’s, goh ja, nu ook niet overdrijven he.

Ik heb even overwogen om dat ook te doen, rondtrekken op die bergketen. (Die zin heeft iets meer effect als je mij echt kent en weet dat mijn aanleg voor avontuur of sport of overleven nihil is.)
Of toch een stukje. Of zo een paar dagen maar dan ’s nachts wel ergens logeren. Of misschien niet in Amerika, maar iets dichter bij huis. Of het maar gewoon een prachtig boek vinden.

Ik wist ook niet goed wat te verwachten vooraf. Hoe kon zo’n verhaal eigenlijk een boek lang boeien? Heel eenvoudig, omdat het waar gebeurd is. Het feit alleen al dat ze dit als totale leek ‘afgestapt’ heeft, maakt het boek boeiend genoeg. De vele flashbacks en nevenpersonages houden het boek afwisselend genoeg. Een aanrader voor wie (fysiek of mentaal) nood heeft aan zo’n tocht-met-jezelf.

(One Day van David NichollsWe Were Liars van Emily Lockhart en The Winner van David Baldacci moeten ook nog in dit lijstje, maar die krijg je bij het januari-bericht.)

 

 

Advertenties

K is for Kindle

Het plan was om deze blog ‘K is for’ te noemen. Want dan had ik een verwijzing naar mijn eigen naam en dan kon ik één van mijn eerste berichtjes ‘K is for Kindle’ noemen en dan was er een heel alfabet aan mogelijkheden voor volgende berichtjes of voor categorieën of of of…
Reality check: blognaam was niet meer vrij. (Ik vertel nog wel eens waarom er hier dan een totaal andere naam staat.)

Maar die eerste blogpost, over die Kindle, die kan ik gelukkig overal posten:

Ik kreeg begin december een Kindle cadeau. Een cadeau dat snel een plaatsje kreeg in mijn top 3 van beste cadeaus ooit.
En ik ben fan! Vanaf de eerste minuut. Een beetje om dezelfde redenen als zij. Dus om het voor mezelf gemakkelijk te houden: ga daar zeker lezen wat daar nu zo fantastisch aan is. Haar stukje heeft me trouwens geholpen bij het dilemma de keuze ‘welke e-reader’?

Ik heb wel nog een toevoeging bij het hele “Waarom is een Kindle (of gewoon e-reader in het algemeen) zo fantastisch?” Een extra pluspunt dat ik bij Lilith niet terug vind, maar jullie graag cadeau doe.

“Met een Kindle ben je min of meer verplicht om een boek helemaal te lezen.”

Niets wereldschokkend vind je? Oh jawel! Voor mij toch 😉

Gedaan met het scannend lezen wanneer het te saai wordt. Gedaan met het snel snel achteraan gaan lezen of dat personage het verhaal wel overleeft want als ik het niet onmiddellijk weet dan word ik gek. Gedaan met het springen tussen verschillende hoofdstukken om zo snel mogelijk het hele verhaal mee te hebben en dan geen zin meer hebben om echt elke pagina te lezen.

Volhouden, doorbijten, geduld… een nieuwe wereld gaat voor mij open. (Eigenschappen waarvan ik bij de uitdeling er van helemaal op het einde van de rij stond. Ok, bij geduld was ik gewoon niet aanwezig.)
Waardoor er ook een nieuwe categorie boeken bijkomt. Boeken waarbij ik de papieren versie veel sneller zou wegleggen.

Oh ja, wees gerust, een boek dat ik echt slecht vind, daar stop ik wel gewoon mee. Lezen moet nog altijd leuk blijven. Maar nu kan ik ook zeggen ‘het was echt niet mijn ding’ als ik die twijfelgevallen heb uitgelezen, in plaats van ze dicht te klappen na 20 pagina’s. En vooral, nu ontdek ik ook boeken die na die 20 pagina’s wel weer interessant worden.

Nederlands niet voor beginners

Stel dat je een tiener uit Thailand wil helpen met zijn Nederlands. Stel dat die jongen je duidelijk kan maken dat hij van badminton houdt. Stel dat je op de website van schooltv.nl een filmpje vindt. Stel dat je een beetje enthousiast aan het worden bent. Stel dat je dan lang genoeg blijft kijken tot de reportage begint.
Dan word je toch even overvallen door het verschil Vlaams-Nederlands, nee?

Maar zonder geluid wordt het ook een leuk filmpje, ongetwijfeld. Want laat het duidelijk zijn, ik ben fan van de onuitputtelijke voorraad aan beeldmateriaal die daar terug te vinden is. Waar anders kom je te weten dat de ‘echte’ badmintonshuttles, voor wedstrijden, worden gemaakt van de linkerganzenvleugel…